Je leest:

Waarom columniste Karin Spaink maar 173 dagen getrouwd was met haar hartsvriendin, een ontroerend verhaal.



Vandaag in de krant de Standaard een ontroerend verhaal van de Nederlandse columniste Karin Spaink die slechts 173 getrouwd was met haar vriendin Christiane Hardy, die vorige maand overleed ten gevolgd van kanker. Holebi.info brengt u dit pakkende verhaal integraal via de krant de Standaard.

Wat doe je als je hartsvriendin een doodsvonnis krijgt? De Nederlandse columniste Karin Spaink nam een tegendraads besluit en trouwde met Christiane Hardy. Verslag van 173 dagen huwelijk.

Honderden gelukwensen kreeg ik toen ik op Facebook mijn verloving bekendmaakte. Mijn naaste vrienden onthielden zich verbaasd van commentaar . Hoezo ging ik trouwen? Met wie dan wel? Twee weken eerder had mijn hartsvriendin Christiane gebeld: Spaink, het is foute boel. Kanker. Ik ga dood.' Ik ben zo bij je', zei ik. We huilden uit, maakten lijstjes van wat Chris nog wilde doen, wat ze allemaal moest regelen en wat ik daarvan kon overnemen. Waar ze het meest tegenop zag, was haar vrienden inlichten. Ze had er veel, heel veel, en vreesde hun emotionele reacties.

Krap vijf jaar eerder hadden we een groot feest gegeven ter ere van onze 25-jarige vriendschap. We vonden het maar raar dat, terwijl huwelijksjubilea normaal zijn, niemand een langdurige vriendschap viert. Misschien kunnen we een tweede vriendschapsfeest geven?', stelde Chris nu voor. Dan informeren we de hele meute in een klap en hoef ik niet al die mensen thuis te ontvangen.' Terwijl we doornamen wat er allemaal aan papierwerk moest worden georganiseerd testament, euthanasieverklaring, volmachten zei ik in een opwelling dat we beter konden trouwen. Dat zou alles in een klap regelen. Chris giechelde, maar anderhalve dag later sms'te ze dat ze dat eigenlijk dolgraag wilde. Dus toen waren we verloofd. Dat ze de voorkeur gaf aan een groot feest in plaats van vele, pijnlijke afscheidssessies, snapte ik. Wat ik pas later doorkreeg, was dat Chris juist nu heftig behoefte had aan iemand die haar beloofde dat ze naast haar zou staan, no matter what . Iemand die niet zou wijken. Die een buffer wilde zijn tussen haar en haar ziekte, tussen haar en de heftige emoties van haar vrienden; tussen haar en haar eigen angsten. Met het huwelijk beloofde ik dat allemaal onomstotelijk. Met een lief zou ik nooit trouwen, maar nu Chris dat vroeg, aarzelde ik geen seconde.

Vijf weken later traden we in het huwelijk. Ik heb niet eerder een bruiloft meegemaakt waar zoveel mensen, de trouwambtenaar incluis, zeiden dat ze eigenlijk tegen het huwelijk waren, maar in dit ene geval van ganser harte een uitzondering maakten. En dat gold ook voor ons, de bruiden. Trouwen was ineens een prachtige combinatie van legale mogelijkheden naar onze hand zetten, verdriet en verlies compenseren met een openlijk ritueel, en laten zien dat Chris niet alleen hoefde te sterven. Plus dat wij beiden, politieke dieren die we zijn, natuurlijk pervers veel lol hadden in dit tegendraadse trouwen. Maar gaandeweg sloop er meer in. Het begon bij de trouwringen. Chris wilde echte, en had ons naar de juwelier gedirigeerd. Ik droeg nooit ringen, mijn hand voelde sinds ons huwelijk onwennig zwaar. Je mag de ringen later gerust aan een ketting doen, hoor', zei Chris. Of ze helemaal niet dragen.' Maar ik wist met grote zekerheid: ik doe 'm nooit meer af. Even stellig wist ik hoe ik het na Chris' dood zou doen: eerst haar ring aan mijn vinger en dan die van mij er overheen. Zo zou ik haar voor altijd omhelzen. Ook op andere manieren kreeg onze vriendschap de contouren van een relatie, simpelweg omdat we ons lot hadden verbonden. Chris kon ineens half verliefd naar me kijken; ik pakte te pas en te onpas haar hand en hield haar vaker vast dan tevoren. Chris merkte al snel dat zich leren verhouden tot haar naderende dood akelig veel inspanning kostte. De energie die overbleef, besteedde ze liefst aan vertier en aan alles even vergeten.

Tijdens het trouwfeest had zich de eerste vriendin aangediend die alsnog een persoonlijke afspraak wilde maken. Kom maar naar Saarein, Chris' stamcafé', interrumpeerde ik. Daar zitten we elke vrijdagmiddag.' Chris knikte opgelucht. We stuurden een brief aan alle vrienden: wie Chris wilde zien, kon naar Saarein komen. En het werkte. Ze luisteren naar je!', zei Chris opgetogen. Je bent waarlijk mijn echtgenote en mijn sluiswachter geworden!' Pas toen vrienden hun zorgen bij mij neerlegden Wat denk jij?' begon het me te dagen: ook voor de buitenwereld, zelfs de nabije, was ik nu oprecht haar echtgenote. De vrijdagen in Saarein waren een gouden greep. Ze maakten het mogelijk dat Chris veel mensen kon zien, terwijl ze haar eigen agenda ontzag. Het was er altijd feestelijk en zelden zwaar. Werd een gesprek Chris te ernstig, dan kon ze gemakkelijk naar de wc vluchten en later elders neerstrijken. Sowieso voorkwam de publieke setting al te emotionele scénes, wat Chris goed uitkwam. Daar hield ze namelijk niet van, decorum boven alles! Ze zat er als een koningin die hof houdt. Maand in maand uit was op vrijdagmiddag de bovenverdieping van Saarein haar domein. Soms kwamen er wel dertig mensen. Ze was intens gevleid met al die aandacht en fleurde er enorm van op. De vrijdagmiddagen gaven haar kracht.

Waar we niet bij hadden stilgestaan toen we die audiënties verzonnen: door elkaar daar elke week te zien, werd ons aller reactie op haar aanstaande dood ons eigen gedoe met verdriet en verlies minder eenzaam, minder particulier. Wij, stamgasten, konden onderling uitspreken hoe bezorgd we waren. We konden anekdotes uitwisselen, troost en steun bij elkaar zoeken. En als je niet wist wat je voor Chris zelf kon doen, kon je altijd nog een rondje drank voor haar vrienden bestellen. Saarein veranderde het aanstaande verlies van Chris van een individueel, eenzaam avontuur in een gedeelde ervaring. Omdat we elkaar konden steunen, hoefden we Chris minder met ons eigen leed te belasten. In Saarein vonden we ook nieuwe manieren uit om afscheid te nemen en aan haar aangekondigde dood te wennen. We leerden er niet weg te kijken wanneer Chris er beroerd uitzag; we leerden te blijven komen, ook al was niet zeker of zij zelf zou opdagen. We leerden dat kleine gebaren, hoe futiel die onszelf ook toeschenen, veel verlichting kunnen geven. De eerste keer dat Chris zelf niet aanwezig kon zijn en ik de honneurs waarnam, schreef ik de namen van alle aanwezigen voor haar op een bierviltje. De week erna schreef iedereen zelf z'n naam op een viltje en zette daar soms een korte groet bij. Voor we het door hadden, ontwikkelde dat zich tot een nieuw ritueel, want de week erna schreef iedereen vanzelfsprekend een aller eigenste bierviltje voor Chris. Die avond verliet ik Saarein met acht centimeter aan opgetaste goede wensen. We wisten heus wel dat het verder niks hielp: de kanker trok immers zijn eigen plan. Maar samen bierviltjes schrijven maakte ons minder hulpeloos, en minder eenzaam in ons verdriet. Vorige maand is Chris overleden. Zonder die kanker waren we nog gewoon' hartsvriendinnen geweest. Maar nu ze moest sterven, ben ik wezenloos vereerd dat ik haar weduwe mag zijn.

EXTRA:
Spaink is een Nederlandse columniste, essayiste, publiciste, schrijfster en feministe. Zelf heeft ze ook al heel wat meegemaakt.
In 1996 werd vastgesteld dat ze Multiple Sclerose had. In 2006 kreeg ze te horen dat ze borstkanker had en onderging ze een amputatie aan een borst. Verder is Spaink ook een voorvechtster van holebi rechten waarvoor ze in 2008 een Roze Lieverdje won, een prijs voor Amsterdammers die zich inzetten voor seksuele diversiteit en holebi emancipatie van de GroenLinks afdeling Amsterdam.

holebi info 2013

Dit bericht is gepost op 19 March, 2013 en 3390 keer gelezen.




Holebi Gids



Uitgaan

17 oktober 2020 - Mister Gay Belgium

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen


Adverteren op holebi.info ?

Binnenlands nieuws

Nieuw Vlaams dating programma op komst met Jani Kazaltzis.

 

Aandacht voor geweld tegen holebi's & transgenders met viooltjes in Antwerpen.

 

Minderjarige riskeert celstraf voor homofobe aanvallen in Brugge

 

Antwerpen: holebi & trans+ gerelateerde info n.a.v coronavirus + nuttige links

 

Bart, Olivier en baby Warre zitten vast in de VS, en raken ook door Belgische wet niet thuis.

 


Buitenlands nieuws

Conservatieven willen dat Trump transgender rechten (opnieuw) aanvalt om hem te doen winnen.

 

Onrust in Polen, tal van holebi's & transgenders gearresteerd, Europa moet dringend ingrijpen.

 

Lesbische asielzoekster overgoten met kokend water in Nederland.

 

Voor het eerst twee superhelden gehuwd in Marvel strip.

 

Al 26 transgender personen vermoord in de Verenigde Staten dit jaar.

 

Homo en biseksuele mannen hebben minder seks in het coronavirus tijdperk.

 

Elite jongensschool onder vuur om wat men vertelt over holebi's & transgenders.

 


Showbizz & Sport

Disney Plus viert homo songwriting-genie en toneelregisseur in docu + trailer.

 

BBC kreeg klachten om lesbische tienerkus + video.

 

Meer dan 700 Britse artiesten strijden tegen racisme en holebi- en transfobie.

 

Presentator Andy Cohen mag geen coronavirus patienten redden omdat hij homo is.

 

Vijfvoudig kampioen sporter en wereld & Europees medaillewinnaar komt als biseksueel uit de kast.