Je leest:

Marieke Vervoort 2 maand in het ziekenhuis, de harde moedige strijd gaat door maar hoe lang nog?



In weekblad Knack verscheen recent een pakkend interview met Marieke (Wielemie) Vervoort. De laatste berichten; het ging niet goed met haar, de pijn opstoten van haar steeds verder voortschrijdende spierziekte waren soms niet meer uit te houden en haar euthanasiedossier was weer ingediend.

De dag dat Christian Vandenabeele van weekblad Knack langst gaat in het ziekenhuis, heeft ze het alles behalve makkelijk. "Ik ben heel moe, en ben kapot," zegt ze. Maar ze wil toch absoluut dat het interview doorgaat. Marieke is een vechter, maar hoe lang nog... Marieke ligt al enkele weken in het ziekenhuis, aan haar bed zit ook Liliane, een vriendin, en Lynsey een Amerikaanse fotografe. Verschillende keren excuseert Marieke zich omdat ze weer even was ingedommeld tijdens het gesprek.

Half wakker vertelt ze over 2016, het jaar waarin ze op de Paralympische Zomerspelen in Rio de Janeiro met een zilveren en een bronzen medaille een punt zette achter haar carrière. Ze wilde nog doorgaan, maar het ging niet meer met veel slapeloze nachten en ziekenhuisopnames. Hoe ze deelnam aan wedstrijden? "Mijn techniek was mijn woede bundelen, voor een wedstrijd vroeg ik mij af, waarom ik, waarom gebeurt dat met mij? Dan voelde ik de boosheid opkomen, versterkte die nog, en verscheen als een woedebom aan de startlijn. Het is voor mij dan alles of niets, ik wil wheelen, maar met een doel, om iets te bereiken, wheelen om zomaar te wheelen wilde ik niet, met pijn in het hart ben ik er dan mee moeten ophouden."

Eventjes is het schrikken wanneer na te zijn ingedut Marieke zich verslikt in een chocoladebolletje, een Malteser, haar favoriete snoepgoed. Omdat ze er niet meteen in slaagt haar adem op te halen, helpen we haar rechtop te zitten en kloppen we haar op de rug. 'Marieke, komaan, meid, ' zegt Liliane, 'hoest eens goed door, meisje.'

Omdat haar dat niet blijkt te lukken, haalt Lynsey er snel de verpleegsters bij. Met enkele klappen op haar lage rug slagen die erin Marieke uit haar ademnood te bevrijden. Maar van ophouden wil ze ook daarna niet weten. 'Ik wil dit interview nu doen!' Ze wil en ze zal, zo kennen we allemaal Marieke, merkt Liliane op. 'Sterke Mie!'

Nadat ze weer even wegzonk in de nevelen van haar vermoeidheid, gaat het gesprek over indoorskydiven. De sport die ze beoefent sinds ze gestopt is met wheelen. "Toen ik stopte met topsport was ik bang, ik dacht wat gaat er nu gebeuren?. Het zwarte gat is gelukkig nooit gekomen, dankzij vele vrienden, de vele interview aanvragen die van overal kwamen en dus de nieuwe hobby indoorskydiven. Een geweldige sport. Terwijl je door de lucht vliegt zie je je rolstoel staan, ik krijg er nog kippenvel van wanneer ik eraan denk. The sky is the limit, zeggen ze, maar the sky is niet de limit. Als je echt wil, kun je veel verder gaan. Maar je moet het doen! Daarnet was ik bijna gestikt in dat bolleke, maar ik zit hier nog altijd. Omdat ik per se dit interview voort wil zetten, om iéts te kunnen doen. Want ik voel mij zo nutteloos," vertelt ze aan de Knack journalist.

Opnieuw krijgt ze het kwaad. 'Ik diende mijn papieren weer in om alles in orde te brengen om euthanasie mogelijk te maken, mocht dat nodig zijn... ( weent) ... omdat ik zoveel pijn heb... Ik ben zo bang... niemand weet hoe snel het zal gaan... Als je ziet hoeveel ik op zo'n korte tijd achteruit ben gegaan... ik kan niet meer hoesten... ( snikt) ... echt, ik wil dat niet... Iedere keer is er iets dat meer en meer... Ik ben 38 jaar en ik wil een fatsoenlijk leven, zoals iemand van mijn leeftijd!' Ze gooit er een luide schreeuw uit. Zenn, haar hond, springt bij haar in bed en geeft haar likjes. 'Zenneke, mijn dikke vriend! Vorige nacht kreeg ik een epilepsieaanval en het is hij die de verpleegsters verwittigde. Hij blafte tot ze er waren. Die voelt dat aankomen, ook als ik soms droevig ben... uit angst voor wat er gaat komen... Alles is voorbereid, maar...'

Anderhalf jaar geleden vertelde ze ons dat ze persoonlijke afscheidsbrieven schreef die pas na haar dood vrijgegeven zullen worden. Intussen is ook al de rest geregeld. 'Ik wil geen droevige afscheidsceremonie. Met de begrafenisondernemer sprak ik af dat het iets feestelijks moet zijn. Wat ik zeker niet wil, is een zwarte kist met een kruisbeeld op. In God geloofde ik ook nooit echt. Ik wil een rode kist met witte bloemen.' Rood is haar lievelingskleur, benadrukt ze.

Verder wil ze ook graag een doosje witte vlinders die moeten worden vrijgelaten als symbool voor haar ziel die wordt bevrijdt. Ook al geloofd ze dat er niets is na de dood, ook geen ziel, maar onbewust zal ze het toch misschien een beetje anders ervaren. "Ik weet het niet, voor mij is er niets meer, maar ik denk daar eigenlijk niet over na. Voor mij is dood eeuwig slapen, ik zie het louter symbolisch, ik wil niet opgesloten zitten in een kist en ook niet in een potteke." Daarom zal haar as uitgestrooid worden in zee, nabij het Canarische Eiland Lanzarote, haar vroegere favoriete trainingslocatie.

'Maar omdat mijn ouders het er zo moeilijk mee hebben dat ik alles zou laten uitstrooien, zal ik toch een heel klein stukje in een urneke laten steken om aan mijn standbeeld aan de Wielemiepiste in Laakdal te zetten. Zodat er voor hen en andere mensen in België nog iets zal zijn om naartoe te gaan met het gevoel: Marieke is hier nog ergens...'

Daarna praat ze nog even over de Paralympics. Op tv is ondertussen De Buurtpolitie begonnen. Marieke volgt de serie, als ze kan. 'Ik zal de verpleging moeten bellen, ' zegt ze, 'want ik voel de pijn weer opkomen.' Spasmen in haar benen steken op, merken we. Ze zucht en raakt ontroerd. 'Ik ben palliatief patiënt, maar... het is allemaal zo schrikwekkend. Mijn grootste angst is om te stikken, dat zag je daarnet... Thuis kan ik niet meer op mijn gemak zijn. Ik kan er wel op de noodknop drukken, maar tegen dat er iemand komt, zie ik helemaal blauw... Hier voel ik mij veel veiliger.'

Ze toont ons de nieuwe poortkatheter die ze onder haar rechtersleutelbeen ingeplant kreeg. 'Ik wil hem gebruiken om mijn pijnmedicatie toe te dienen, maar dat proces is moeilijker dan we dachten. Die gaat rechtstreeks in de hoofdbloedbaan en dat is gevaarlijk. Omdat de kans bestaat dat door de valium daar in te brengen mijn ademhaling verzwakt en ik erin blijf. Dan zou het zijn: wie zijn schuld is het? Ik wil dat volledig op mij nemen. Het enige wat nu telt, is comfort. Maar dat is moeilijk te behouden. Om de vier uur een valium- en morfinespuit in mijn poep gaat niet meer, want alles is er littekenweefsel. En wat een leven heb je dan nog?!'

Haar ouders vinden dat ook, merkt ze op. 'Ik bewonder die mensen enorm. Toen ik mijn moeder verzekerde dat ik met euthanasie alleszins zou wachten tot na haar verjaardag op 27 februari, zei ze: 'Maar als de pijn te erg wordt, hoef je niet te wachten, Marieke, ik wil niet dat je lijdt voor mij.''

'Ze weten ook: wanneer dat moment gekomen is, zal ik het niet kunnen terwijl zij erbij zitten. Ik vind dat te erg (weent) ... Zoals ik mij vandaag voel, kijk ik er precies naar uit... Ik weet niet hoe het komt... van mij mag het eigenlijk morgen al gebeuren... maar ik heb het zo moeilijk... ik ben zo bang, ik kan het niet... het is heel zwaar, fysiek en mentaal... Als je weet wat ik allemaal al deed, onder meer de Ironman in Hawaï, en nu deze situatie... niets meer kunnen... dat gaat niet... Ik kan dat niet verkroppen... ik ben boos en echt heel bang, dat mag iedereen weten. Ik zou geen mens zijn, mocht ik niet bang zijn.'

De verpleegsters zijn intussen binnengekomen en vragen ons om de kamer te verlaten. Marieke staat erop dat we na haar verzorging nog even binnenkomen. Wanneer we na een kwartiertje weer binnengelaten worden, herhaalt ze nogmaals dat ze blij is dat ze doorzette en dat het gesprek zo toch kon doorgaan. Ze verontschuldigt zich ook nog een keer dat ze zo vaak in slaap viel. De afscheidsknuffel is aangrijpend. 'Hopelijk kan ik nog wat genieten van de tijd die me rest.' In de gang staat een collega van Het Laatste Nieuws zijn beurt af te wachten.

Dit interview dateert van 27 februari. En afgelopen dinsdag 6 maart, schreef ze op haar facebook pagina:
"Ik ben na 7 weken hospitaal in Diest en al 2 weken in UZ Brussel het ziekenhuis dik moe zeker nu mama ook in Leuven op intensieve ligt!!!"

LEES OOK
MARIEKE VERVOORT OPENHARTIG OVER DOOD GAAN + VIDEO - 2018
MARIEKE VERVOORT IN HET ZIEKENHUIS GELUKKIG VEEL STEUN VAN FAMILIE EN VRIENDEN - 2018

Bron: knack.be - Christian Vandenabeele Redacteur bij Sport/Voetbalmagazine Knack

Dit bericht is gepost op 10 March, 2018 en 1855 keer gelezen.


Bestel uw HelloFresh box via bovenstaande foto (klik & bestel) en krijg 25 € korting op je eerste box!


Holebi Gids

Uitgaan

21 december 2018 - D-Club X-Mas Edition
22 december 2018 - Dads Night
22 december 2018 - Thomas M
24 december 2018 - X-Mas Eve
29 december 2018 - Lumbago
31 december 2018 - Revelation New Year
31 december 2018 - HIM NewYear
31 december 2018 - NewYears Woodpop
31 december 2018 - BootsClub NewYear
01 januari 2019 - La Demence New Year

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen

Binnenlands nieuws

Na laatste ingreep, Bo Van Spilbeeck nu ook lichamelijk helemaal vrouw + video.

 

Lichte straf voor homofoben die 2 Gentse homo koppels aanvielen, volgens rechter geen homofobie.

 

Vlaamse transgender vrouw, ondanks nieuwe wet, verstrikt in administratieve mallemolen.

 

N-VA zet zich in voor holebi's & transgenders in Oost-Vlaamse Assenede.

 


Buitenlands nieuws

Homo of lesbische ouders mogen samen op geboorteakte in Israel.

 

Exorcisme op holebi's en transgenders in opmars in Indonesie.

 

1ste Mexicaans homo koppel dat erkenning huwelijk krijgt in hele land zorgt mogelijk voor openstelling alle staten.

 

Zuid-Afrika gaat homohuwelijks weigeraars bij wet verbieden.

 


Showbizz nieuws

Film Brokeback Mountain toegevoegd aan Amerikaanse Bibliotheek van het Congres

 

Ryan Murphy start organisatie die vecht tegen anti holebi & transgender politici.

 

Liefdesboodschap met vliegtuig van Ellen voor Portia mislukte hilarisch + video.

 

Joods homo koor brengt bewerking van Queen song + video.

 


Andere nieuws

Verenigde Naties brengen bijna 200 holebi & transgender vluchtelingen in veiligheid.

 

Helft mannelijke bevolking denkt dat mensen met HIV doelbewust anderen willen besmetten.

 

Populairste zoekwoorden via porno zoekrobots zijn opmerkelijk dit jaar.

 

Indiase dokter die elektroshocks aan holebi's gaf om ze te genezen gedagvaard + lijst verboden.