Je leest:

6 jaar na 1ste homofobe moord in Belgie, gesprek met vader Hassan + info theaterstuk over Ihsane...


Gisteren was het precies zes jaar geleden dat de 33-jarige Belg van Marokkaanse afkomst Ihsane Jarfi (foto) na een nachtje stappen in Luik verdween. Tien dagen later werd zijn levenloze gemartelde licaam teruggevonden aan de rand van een bos. Ihsane heeft voor altijd een triest record op zijn naam. Hij is het eerste officiële dodelijke slachtoffer van homohaat in België.

Vader Hassan jarfi trok afgelopen week naar Théâtre National in Brussel, waar acteurs een stuk spelen over de dood van zijn zoon. Het stuk: ‘La Reprise’, gaat op 4 mei in premiére op het Kunstenfestivaldesarts, daarna ook in het NTGent te zien van 16 tot 19 mei.

Een korte terug blik naar zes jaar geleden. Het onderzoek naar de dood van Ihsane, en het proces van de daders, brachten aan het licht dat de jonge man op 21 april 2012 kort nadat hij een bar had verlaten in de wagen stapte bij vier onbekenden. Hij werd urenlang gemarteld en uiteindelijk gedood. Omdat hij was wie hij was, omdat hij avances maakte. Zijn moordenaars werden schuldig bevonden aan onmenselijke behandeling, vernedering en willekeurige opsluiting. Voor het eerst in het Belgische recht weerhielden rechter en jury, en dus de samenleving, homofobie als verzwarende omstandigheid voor de moord. Een kleine overwinning op te veel onbeschaving.

Regisseur Milo Rau en acteurs: Sara de Bosschere, Sébastien Foucault, Johan Leysen en Tom Adjibi, nodigden Ihsane's vader Hassan uit te komen kijken naar: 'La Reprise', Histoire(s) du Théâtre (I). Een reconstructie van de feiten, maar ook en vooral een onderzoek, een afdalen in het krocht mens. "Sinds het bestaat, bezweert theater de doden, ritualiseert het zonden en collectieve trauma's, zegt de perstekst over het stuk. De tragedie als allegorisch misdaadspel. De vragen: ‘Wat is er aan het begin van een misdrijf? Opzet of toeval? Welke rol speelt het publiek? Wat is de schuld van het collectief? Kan een misdaad überhaupt gereconstrueerd worden?’

‘Nee’, is het antwoord op de laatste vraag. Het is en blijft altijd een naderen tot. ‘Hoe kan ik voelen wat hij heeft gevoeld?’ Zal acteur Sébastien, in de rol van B., de toenmalige petit ami van Ihsane zeggen. ‘Ik wilde de terreur voelen om het met hem te kunnen delen. Dat is een onmogelijkheid. Het tasten zelf is een voortdurend sterven zonder dood te gaan. Het is nog elke dag het lot van Hassan Jarfi, zijn vrouw, Ihsanes broer, van iedereen die het slachtoffer bij leven en welzijn kende, voelde, liefhad.

Na het bekijken van het stuk zegt Hassan: "De acteurs hoefden weinig te zeggen toen ik hen voor het eerst zag, zodra ik binnenkwam, wist ik, ze zitten in het drama, ze beleven het, ik keek in Toms ogen, hij was Ihsane, ik zag zijn ogen, zijn blik, zijn gedrag. Het is wat theater vermag." Het is sterker dan een monument voor een dode, stelde Hassan aan regisseur Rau en de acteurs. "Een graf bezoeken doe je één keer per week, één keer per jaar, je poetst de steen, zet er bloemen op, dat leidt naar vergetelheid, het lichaam zelf is stof, dat weten we, maar de herinnering moet blijven, dat kan alleen door te blijven praten over de connecties van de samenleving. In het theater, de film, op school. Zeggen, herhalen, Stop! Ik toon u wat u hebt aangericht.

In 2014 richtte Hassan Jarfi een naar zijn zoon genoemde Fondation op. Tegen discriminatie en homofobie. Maar in zijn rouw deinden de concentrische cirkels rond zijn dode zoon verder uit. ‘Het is niet de homofobie die Ihsane heeft vermoord’, zegt hij nu. ‘Het is een deel van de samenleving die dit doet en het wordt keer op keer herhaald: de wreedheid tegen mensen, niet om wat ze doen, maar om wat ze zijn, atheïst, jood, zwart, homo. Het is de samenleving die sommigen een visum, een paspoort geeft om anderen kapot te maken. Eén keer is toeval. Als iets zich herhaalt, is het geen toeval meer. We mogen niet stilzitten. Stilzitten is sterven. Wat ik wil? Dat mensen vrij zijn, gevormd. Dat ze geen enkel woord van hogerhand alleen heiligmakend vinden en volgen. Zelfs niet als het komt van hun ouders, zelfs niet als het komt van God. Dat ze, als het woord niet deugt, het opzijzetten.’

Een homo zoon aanvaarden. Niet eenvoudig. "De samenleving stond tussen mij en mijn zoon. Deed ik wat de samenleving van mij verlangde, dan moest ik mijn zoon verbergen. Wilde ik hem naderen, dan moest ik afstand nemen van de samenleving." Jarenlang was Hassan Jarfi, theoloog van opleiding, leerkracht islam. Vandaag werkt hij als beëdigt vertaler voor justitie. Hij is moslim in de traditie van het soefisme.

‘Soefisme is per definitie de toepassing van het geloof op een innerlijke, individuele manier. Wij richten ons op het vlees van een vrucht, het hart, niet op de schil, de uiterlijke vorm. Het gaat niet om de woorden, maar de daden. Dat is tussen jou en je God. De grootste vijand is je ego, zegt het soefisme.’ Precies dat laatste zit te veel zeloten in de weg. ‘Soefisme is niet voor niets van meet af aan onder vuur genomen door littéralistes (geloofsgenoten die de Koran naar de letter lezen.).’ Hassan maakt zich zorgen om extremisme binnen de moslim gemeenschap, maar ook ander extremisme baart hem zorgen.

Ook van homofobie ligt Hassan wakker. "Hoe worden mensen homofoob? Ze trekken het kostuum van de religie aan, dat van de wet, de traditie, de zogenaamde common sense. Daarmee legitimeren ze het ontoelaatbare. Ze slaan de andere, doden hem. En daarna zeggen ze: het is normaal. Het is daarom dat men in sommige landen homoseksuelen van gebouwen gooit, stenigt of verbrandt. Waarom doen ze die mensen kwaad en laten ze drugshandelaren, moordenaars en criminelen gerust? De criminelen groeten ze, ze onderhouden er relaties mee, ze respecteren ze. Maar mensen die geen vlieg kwaad hebben gedaan, enkel omdat ze zijn, worden uitgestoten. Zoals de zwarte mier tussen de rode mieren," aldus Hassan.

Ziet u, vier jaar na de oprichting van de Fondation Ihsane Jarfi, beterschap? ‘Nee. Ik heb geen vooruitgang gezien. Er wordt over homofobie gepraat, dat wel. Ik voer die strijd verder. We hebben enkel de media mee en de goede wil van mensen die ons helpen bij wat we af en toe organiseren om gehoord te worden. De volgende dag is dat vergeten en dat doet pijn. Je kunt een evenement organiseren, maar dat is een kort leven beschoren. Mensen leren niet uit de geschiedenis, niet uit oorlogen, niet uit misdaad, niet uit kwaad. Ze begraven de lessen van de geschiedenis zoals ze doden begraven. Ze vergeten.’

Hassan Jarfi schreef in 2013 een boek: ‘Le couloir du deuil’, een memorie voor zijn zoon. Daarin schreef hij ook over zijn geloof in een Europese islam, democratisch en respectvol voor iedereen. Iets wat volgens hem mogelijk moet zijn, omdat er in Europa nu al een mozaïek van moslims bestaat, waarbij er velen zijn die niets tegen homo's hebben, anderen helaas dan weer wel, maar die laatste, daarbij hoopt Hassan dat die nooit zouden overgaan tot het doden van homo's in naam van de islam. In andere landen gebeurt dat wél, maar hier is er volgens Hassan te véél sociale druk, die er voor zorgt dat door de vele verschillen mensen automatisch sneller gaan aanvaarden.

Voor ‘La Reprise’ zochten de acteurs ook een dader op in de gevangenis. Als beëdigd vertaler komt Hassan ook vaak in de gevangenis, of hij ooit contact had met de moordenaars van zijn zoon? "Nee, door mijn werk kom ik vermoedelijk af en toe in de buurt, maar ik heb ze nooit gezien, waartoe zou dat dienen? Ze kunnen morgen op straat lopen, dat verandert niets voor mij. Belangrijker voor mij is het werk dat ik in de samenleving doe."

Hassan zucht, het klinkt berustend noch klagend. ‘De samenleving doet níéts. De wet is er, maar het blijft beperkt tot de rechtbanken. Je ziet het niet in het dagelijks leven. Het is niet omdat je een wet tegen homofobie hebt, dat de homofobie niet bestaat in de straat. Je moet je afvragen hoe mensen homofoob kunnen worden ondanks zichzelf, ze doen het niet opzettelijk, ze haten zonder te weten waarom. Er zijn zoveel factoren: de opvoeding, de familie, de omgeving. Daar moet je aan werken, van in het begin, thuis en op school. Respecter la vie, menselijk of dierlijk, rien d’autre que ça."

Het stuk ‘La Reprise’ gaat in première op Kunstenfestivaldesarts op 4/5.
Daarna ook in NTGent van 16-19/5. En op 17/5 is het Ihsane Jarfi-dag.
De Ihsane Jarfi Stichting en de drie regionale koepels van LGBTI+ verenigingen (RainbowHouse Brussels, çavaria en Arc-en-ciel Wallonie) nodigen u uit op donderdag 17 mei 2018 voor de Ihsane Jarfi Dag. Een herdenkingsmoment om te strijden tegen discriminatie op basis van genderidentiteiten, seksuele oriëntaties, herkomst en culturele en religieuze identiteiten. Om nooit te vergeten: Ihsane, jonge dertiger van Marokkaanse origine, werd vermoord in Luik in 2012. Na deze homofobe moord heeft zijn vader, Hassan Jarfi, een stichting in het leven geroepen die tot doel heeft te strijden tegen discriminatie die leidt tot haat en geweld. Dit jaar vindt de herdenkingsmars plaats in het centrum van Brussel op 17 mei. Wij verwelkomen u op het Muntplein vanaf 17 uur, aan de voet van het podium. Op dit buitenpodium volgen speeches, getuigenissen, optredens en concerten elkaar op. Langs het parcours van de herdenkingsmars zal een street-art muurschildering het trotse en serene portret van Ihsane tonen. Met het innemen van deze publieke ruimte en met de hedendaagse herinnering aan Ihsane, zullen liefde en respect de sleutelwoorden van de dag zijn. Wij willen zichtbaar zijn in de publieke ruimte en zoveel mogelijk mensen raken, om met meerdere stemmen een bericht van hoop te brengen op een betere wereld en de waarde van diversiteit te beleven. In aanloop naar deze dag zullen sensibiliserings-bijeenkomsten plaatsvinden in Brusselse scholen en jeugdhuizen. In lijn met de doelen van de Ihsane Jarfi Stichting, willen wij de jeugd betrekken, die de toekomst draagt, en de herinnering overdragen teneinde nooit meer te vergeten!
Link
Foundation Ihsane Jarfi => Klik hier

LEES OOK
MUURSCHILDERIJ VOOR 1ste SLACHTOFFER HOMOFOBE MOORD IN BELGIE TE BRUSSEL

Bron: standaard.be, pride.be én holebi info

Dit bericht is gepost op 22 April, 2018 en 1643 keer gelezen.




Holebi Gids

Uitgaan

26 oktober 2018 - La Demence
26 oktober 2018 - Gay Haze
26 oktober 2018 - BootsClub ChapsJockFist
27 oktober 2018 - Boots Club 2 Parties
27 oktober 2018 - La Demence
27 oktober 2018 - Sexy Saturday
27 oktober 2018 - Cafeina Halloween
28 oktober 2018 - T-Dance
28 oktober 2018 - Boots Club Nude&Underwear
28 oktober 2018 - La Demence - 29th Anniversary

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen

Binnenlands nieuws

Ontroerend mooi gesprek met Vlaamse tweeling waarvan eentje transgender is.

 

Vlaams zanger Christoff vroeg vriend live op Tv ten huwelijk + video.

 

Van leiderschap terroristische organisatie veroordeelde, als nog vrij gesproken in Mechelen, blijkt homo te zijn.

 

In Mechelen maakt men komaf met stereotypes over mannelijkheid & homoseksualiteit.

 


Buitenlands nieuws

Franse holebi's & transgenders protesteerden tegen stijgend aantal holebi- en transfobe aanvallen.

 

Homos en lesbiennes stellen dokters bezoek uit, biseksuelen leven ongezonder.

 

Relatie tussen sommige van je vingers zegt of je holebi of hetero bent.

 

Kinderen met 2 moeders of 2 vaders zijn even gelukkig als kinderen van hetero ouders.

 

1 op 10 Aussie holebi's & transgenders loopt risico op beschadiging door wordt hetero therapie.

 


Showbizz nieuws

Twee vrouwen die in dating programma streden voor man kozen voor elkaar + video.

 

Op komst: nieuwe 6 delige nederlandse Tv reeks: How to be gay

 

Jurassic World acteur en vriend gehuwd.

 


Andere nieuws

Transgenders krijgen meer gelijke rechten in Uruguay.

 

Trump en administratie werken aan nieuwe Religious freedom wet (anti holebi & trans).

 

Europees Hof Mensenrechten zegt neen tegen weigerburgemeesters.

 

Hetero mannen hebben meer last van discriminatie dan holebi's & transgenders aldus Trump fans.