Je leest:

Het verhaal van Nora Monsecour, die inspiratie vormde voor de Belgische film Girl.



De Belgische film: 'Girl', van Lukas Dhont, ging op 12 mei in wereldpremière en groeide er meteen uit tot een van de revelaties van het festival. En vanaf 17 oktober is de film te zien in alle Vlaamse bioscopen.

Girl is de debuutspeelfilm van Lukas Dhont die het scenario schreef samen met Angelo Tijssens, en gaat over een jong meisje dat ballerina wilde worden, maar geboren was in een jongenslichaam. De film is deels gebaseerd op het leven van de ondertussen 22-jarige Nora Monsecour, die de inspiratie was voor de Belgische oscar-inzending van de film. De krant het Laatste Nieuws had recent een gesprek met Nora.

Alweer tien jaar geleden bracht een redacteur van de krant het Laatste nieuws het verhaal van Nora Monsecour die toen twaalf was. Nora, geboren als jongen, was helemaal niet zoals haar tweelingbroer Arno, die voetbalde. Nora zat op haar felroze kamer met haar Barbies en zat bovendien op ballet. Vandaag, een decennium later, is 'Girl' de film geïnspireerd op haar leven, en bovendien de Belgische inzending voor de Oscars. Het meisje van toen is een knappe vrouw geworden. "Voor mijn geslachtsoperatie heb ik gezegd: ‘Maak het werk af, ook als er iets misloopt. Ik ga niet als een jongen de kist in."

Nora was destijds 12 en had het grote geluk alle steun te krijgen van haar ouders. Ze werd geboren als jongen, wilde een meisje worden, wat ze eigenlijk altijd al is geweest, alleen, de natuur had het verkeerde lichaam gegeven. Ze keek toen erg uit naar haar achttiende verjaardag, dan zou dé grote operatie volgen.

Vandaag de dag is Nora 22 lentes jong. "Veel mensen in mijn omgeving wisten destijds nog niet waar ik al jaren mee worstelde. In de week zat ik op internaat in Antwerpen, ik was toen eerstejaars op de Koninklijke Balletschool van Vlaanderen. In het weekend liep ik thuis wel rond in meisjeskleren, maar dat artikel (in de krant het Laatste Nieuws) was echt een coming-out. Ontluchting’ noemde mijn papa het, de druk die al die geheimdoenerij op onze schouders legde, moest weg. Tegelijk was het een gedroomde kans om het begrip genderdysforie een keer uit te leggen. Ondertussen is er veel gebeurd en zijn de geesten geëvolueerd, maar dat artikel was het begin van die evolutie. Als ik er nu op terugkijk en zie hoeveel mensen erdoor geholpen zijn, dat er zelfs een film uit is voortgekomen, dan denk ik: wauw! Dat had ik me als nerveuze 12-jarige nooit kunnen inbeelden."

Eén jaar na het interview gebeurde er veel. Nora ging aan de pubertijdsremmers en iedereen noemde haar eindelijk altijd Nora, en niet langer met haar eerdere doopnaam. Maar jammer genoeg gebeurde er ook negatieve zaken. Nora zat op het tweede middelbaar op de Koninklijke Balletschool en de Russische directrice wilde Nora niet bij de meisjes laten dansen. In een gesprek met Nora's ouders, beschuldigde de directrice Nora's ouders er zelfs van dat ze van hun kind een meisje hadden 'gemaakt'. Nora leerde toen voor zichzelf op te komen. "Door alle persoonlijke aanvallen wist ik haarscherp hoe graag ik Nora was en hoe graag ik danste. Op aanraden van mijn psychologe, ze zag het daar echt niet meer goed komen, heb ik de school verlaten en ben ik naar het MUDA gegaan, een school voor hedendaagse dans in Evergem."

Op die nieuwe school werd meteen verteld hoe het zat met Nora. Omdat ze toen nog maar 14 was, en te bang om het zelf allemaal uit te leggen, heeft iemand anders dat toen in haar plaats gedaan. "Er werd superpositief op gereageerd. Tot de laatste dag dat ik er naar school ben geweest, het hele middelbaar dus, heb ik er nooit één negatieve noot gehoord. Ik mocht me ook gewoon bij de meisjes omkleden. Ik ben die school enorm dankbaar. Maar tegelijk voerde ik wel nog een innerlijke strijd. Ik kreeg puberremmers en vanaf mijn zestiende vrouwelijke hormonen, waardoor ik borsten begon te krijgen, maar die onvolgroeide penis hing daar ook nog altijd. Dat maakte mij heel onzeker. Als persoon ging ik vooruit, maar ik zat nog steeds in het lichaam van een jongetje. Ik deed er alles aan om dat te verbergen. Ik kleefde die piemel voortdurend weg. Op den duur was ik daar echt meesterlijk in."

Of ze door de pubertijdsremmers toch nog last had van de pubertijd? "Ik ben in ieder geval nooit zo’n typische, moeilijke puber geweest. Maar ik heb mijn eigen problemen gehad in die periode. Ik was zo razend ambitieus en perfectionistisch dat ik depressies en eetstoornissen heb gehad. Gelukkig kon ik me helemaal op het dansen smijten. Langs die weg kon ik veel frustratie kanaliseren. Het is een periode van mijn leven die voor een deel bepaald heeft hoe ik vandaag ben, dat besef ik wel. Maar tegelijk probeer ik het achter me te laten en zelfs wat te minimaliseren, omdat ik er heel beducht voor ben om over te komen als een slachtoffer. Die heisa in de balletschool: sommige mensen hebben me veel pijn gedaan, maar ik heb het mezelf ook moeilijk gemaakt. Ik zeg altijd: de persoon die mij het gelukkigste én het ongelukkigste heeft gemaakt, ben ik zelf," waarna Nora verder vertelt:

"Door met schaamte te leven, door niet toe te geven dat ik wel degelijk als jongen ben geboren. Als klein kind was dat allemaal veel duidelijker. Ik beschouwde mezelf als een meisje, simpel. Maar als je dan als opgroeiende tiener in de wijde wereld terechtkomt en je merkt dat het voor veel mensen niet zo evident is of zelfs onaanvaardbaar, dan ga je dat jezelf ook wijsmaken. ‘Misschien ben ik niet normaal? Misschien is dit niet hoe het hoort te zijn?’ Terwijl ik mezelf die vragen stelde, wist ik heel goed: als ik dit blijf doen, word ik zot. En toch heb ik ermee geworsteld tot vorig jaar. Sindsdien besef ik: het klopt niet dat ik vooruitgang wil voor jonge transgenders, maar zelf nog schaamte voel over het feit dat ik transgender ben."

En toen werd ze 18 en kwam dé grote operatie. "Mijn psycholoog had me gewaarschuwd: ‘Je leven gaat niét veranderen op je achttiende. Het gaat hoogstens wat makkelijker zijn.’ Ik dacht: jaja, zal wel. Na die ingreep word ik op-en-top vrouw, de hemel gaat opengaan, vanaf dan leef ik op een roze wolk. Maar dat was niet zo. Ik voelde me na de operatie niet méér vrouw, om de simpele reden dat ik me al mijn hele leven 100% vrouw had gevoeld." Daarnaast kwam dan nog het feit dat Nora na de operatie te maken kreeg met enkele zware complicaties.

En wanneer alles goed kwam, en Nora er fysiek uitzag hoe ze zich al heel haar leven voelde, zat ze dan de eerste dagen voortdurend met een spiegel tussen de benen, aldus de vraag van de journalist van de krant het Laatste Nieuws: "Nee, gij. Toen alles naar behoren ‘marcheerde’, vond ik mijn vagina de normaalste zaak van de wereld. Voor mij heeft die penis nooit bestaan, ik heb er ook geen herinneringen meer aan. Hoogstens denk ik er nog eens aan wanneer ik een badpak of een bikini aantrek: dat is nu makkelijker, ik hoef niets meer weg te kleven of te verstoppen." En toen kwam de eerste keer seks, hoe ging dat? "Heel normaal, denk ik. Zoals bij alle meisjes die de eerste keer seks hebben. Ook voor mijn toenmalige vriend was het de eerste keer, dus het was wat zoeken. Maar allemaal heel liefdevol. Om je volgende vraag voor te zijn: ik heb een normale vagina die perfect ‘werkt’. En ja, ik kan orgasmes krijgen."

Vervolgens sprak de het Laatste nieuws journalist over relaties: "Seks is één ding, een relatie lijkt me nog iets anders. Op je twaalfde voelde je dat zelf al. Je zei toen: ‘Ik blijf mijn hele leven alleen, dat is makkelijker.’ Nora: "Als je ouder wordt, besef je uiteraard dat je niét alleen wil blijven. Iedereen wil graag gezien worden, en niet alleen door familie. Maar ik heb het lang afgeblokt. Ik liet mezelf niet toe om verliefd te worden. Ik dacht vaak: als een man de keuze heeft tussen een transgendervrouw en iemand die als meisje geboren is, dan kiest hij toch altijd voor die tweede?" Op mijn zestiende had ik mijn eerste vriendje, maar dat heeft maar twee weken geduurd. Rond mijn achttiende heb ik een relatie van anderhalf jaar gehad. Met hem heb ik ook voor het eerst seks gehad. We kenden elkaar al van voor mijn operatie, hij was dus van alles op de hoogte. Maar nu ben ik al vier jaar single. Ach ja, er zijn genoeg jongens en meisjes van 22 die de juiste nog niet zijn tegengekomen, toch?"

Wel of niet aan je partner vertellen dat je transgender bent? "Ik vind dat geen enkele transgender überhaupt verplicht is om het te vertellen. Maar ik heb die keuze wel gemaakt. Na de eerste kus vind ik wat vroeg, ik zou het doen op het moment dat een relatie serieus wordt. En dan gaat het niet alleen over het puur fysieke aspect, maar zeker ook over de emotionele bagage die ik met me meedraag. Het feit dat ik geen kinderen kan krijgen, ook. Het zou erger zijn wanneer iemand anders het achter mijn rug vertelt, dus wil ik het zelf vertellen. Al heb ik dat wel meegemaakt. Zo had ik eens een jongen gekust op de Gentse Feesten, heel leuk allemaal. Tot iemand hem een berichtje stuurde dat ik een transgender was: ineens begon hij me uit te kafferen, dat ik een schande was voor de maatschappij. Zulke ervaringen tekenen je. Ik ben daardoor zeker meer gesloten dan de meeste meisjes van mijn leeftijd. Maar ik sta steeds meer open voor iets langdurig. Laat maar komen, die jongens. (lacht)"

Men zegt dat bijna elke vrouw zich onzeker voelt door haar uiterlijk, heeft Nora dat ook? "Ja. Maar het zit bij mij iets dieper dan ‘mijn handen zijn te groot’ of ‘mijn gezicht is niet gaaf genoeg’. Als ik over straat loop, denk ik nog altijd dat er mensen zullen voorbij wandelen die vinden dat ik er als een jongen uitzie. Ik voel hoe ze hun ogen over me heen laten glijden op zoek naar een mannelijk detail. Als ik hen aankijk, wéét ik dat ik het me gewoon inbeeld die mensen zijn helemáál niet aan het loeren, maar toch kan ik het moeilijk loslaten."

Tegenwoordig woont Nora in Duitsland, waar ze als danseres stage loopt bij de compagnie van een staatstheater. Hoe werd daar gereageerd? "Uitstekend. Door ‘Girl’ is iedereen stilaan op de hoogte. Niemand heeft er problemen mee. Deze stage kadert in mijn opleiding aan de Northern School of Contemporary Dance in Leeds. Toen ik daar drie jaar geleden terechtkwam, was de situatie totaal anders. Ik wilde naar die school vanwege haar reputatie én omdat ik daar, in het noorden van Engeland, eindelijk eens als Nora kon dansen, zonder ook maar iemand over mijn verleden in te lichten. Pas in het tweede jaar heb ik het mijn huisgenoten verteld."

"Ik voelde me opgesloten in mijn eigen hoofd. Als het, bijvoorbeeld, over maandstonden ging, moest ik altijd liegen. Als andere meisjes mijn littekens zagen, verzon ik snel een blindedarmoperatie met complicaties. Maar je kunt niet in een leugen blijven leven. En dus heb ik het hen op een gegeven moment verteld. Ik was zo emotioneel dat sommigen dachten dat ik een moord ging opbiechten. Waarna mijn boodschap nogal magertjes uitviel, blijkbaar (lacht). ‘Als het dat maar is’, reageerden ze."

Hoe de buitenwereld naar jou kijkt, is in tien jaar tijd helemaal veranderd. Maar het belangrijkste lijkt me hoe je naar jezelf kijkt en hoe dat beeld geëvolueerd is? "Dat is het helemaal. Met de buitenwereld was ik al lang klaar. Ik ben een meisje, punt. Als mensen dat verstaan, zoveel te beter. Als ze het niet begrijpen, tant pis. Maar zelf aanvaarden dat ik ben wie ik ben, dat het me altijd zal blijven achtervolgen: dat was taaier. ‘Girl’ heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. Lukas (Dhont, de regisseur, red.) is altijd blijven zeggen dat ik geen schaamte moest voelen. Hij heeft me de keuze gelaten om mijn naam op de aftiteling te zetten of niet, maar het zou laf zijn geweest om mezelf te blijven verstoppen. Toen de film in Cannes onthaald werd op een staande ovatie, was dat heel emotioneel: het was voor mij het bewijs dat de samenleving wel degelijk kan openstaan voor een verhaal als het mijne. En nu wordt de film de Belgische inzending voor de Oscars: mensen geloven in dit verhaal. Dus moet ik er zelf ook in geloven."

Heeft Nora een boodschap voor lotgenoten?
"Ja, al is het er één die voor alle jongeren geldt: blijf dromen, alles is mogelijk.”

Prijzen op alle festivals, een staande ovatie in Cannes en binnenkort misschien wel een Oscar-nominatie: ‘Girl’ is voor Lukas Dhont een knaller van een debuut. "Lukas vertelde me hoe hij als tiener onder de indruk was geraakt van mijn interview, tien jaar geleden in jullie krant. Hij vond er een bepaalde kracht in die hij zo interessant vond dat hij zich voornam om rond mijn verhaal later zijn eerste speelfilm uit te werken. Ik heb niet meteen ‘ja’ gezegd toen hij me enkele jaren geleden contacteerde. Maar al bij onze eerste ontmoeting ben ik bijgedraaid. Ik voelde dat hij mij en de hele thematiek goed aanvoelde. Het conflict in de balletschool zit niet in de film. Lukas en ik vonden het sterker om de interne strijd van Lara, zoals het hoofdpersonage heet, te tonen. De aanvallen van de buitenwereld hoefden voor mij niet. Toen ik de film voor het eerst zag, thuis op een klein scherm, samen met mijn familie, was ik heel blij met het resultaat. Tegelijk was het een vreemde ervaring omdat er in de film details zitten die ik mijn ouders nooit heb verteld: ze wisten wel dat ik mijn penis afplakte, maar dat dit zo veel pijn deed, hebben ze nooit geweten."

"Ik heb de grenzen van het ballet afgetast. Om als transgender een arena binnen te lopen waar de grenzen man-vrouw zo duidelijk zijn, is niet evident. Dus ja, een lastig leven levert een zware, emotionele film op. Maar er zit ook zo veel hoop en kracht in dat je zeker niet als een wrak de cinema buiten wandelt." De film‘Girl’ is vanaf 17 oktober te zien in alle Vlaamse bioscopen.
LEES OOK
FILM GIRL WON AL VIER PRIJZEN + VIDEO
21-JARIGE TRANS VROUW UIT MVX REEKS OP VERKIEZINGSLIJST
BO VAN SPILBEECK GAAT BOEK SCHRIJVEN MAAR WIL GEEN ROLMODEL BLIJVEN
VLAAMSE TRANSGENDER DIE MEE DEED AAN MVX REEKS, UIT HET LEVEN GESTAPT
BELG - NEDERLANDS ONDERZOEK HERSENSCAN ONTHULT OF JE TRANSGENDER BENT
STEEDS MEER BELG TRANSGENDERS VOOR AANPASSINGEN NAAR GEMEENTEHUIS
ANTWERPSE TRANSGENDER MOSLIMA AAN HET WOORD
JONGE VLAAMSE TRANSGENDER UIT MVX REEKS AAN HET WOORD
18-JARIGE VLAAMSE TRANSGENDER JONGEN STAPTE UIT HET LEVEN + 2 VIDEO'S

Bron: hln.be & holebi info

Dit bericht is gepost op 08 October, 2018 en 2299 keer gelezen.


Bestel uw HelloFresh box via bovenstaande foto (klik & bestel) en krijg 25 € korting op je eerste box!


Holebi Gids

Uitgaan

21 december 2018 - D-Club X-Mas Edition
22 december 2018 - Dads Night
22 december 2018 - Thomas M
24 december 2018 - X-Mas Eve
29 december 2018 - Lumbago
31 december 2018 - Revelation New Year
31 december 2018 - HIM NewYear
31 december 2018 - NewYears Woodpop
31 december 2018 - BootsClub NewYear
01 januari 2019 - La Demence New Year

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen

Binnenlands nieuws

Na laatste ingreep, Bo Van Spilbeeck nu ook lichamelijk helemaal vrouw + video.

 

Lichte straf voor homofoben die 2 Gentse homo koppels aanvielen, volgens rechter geen homofobie.

 

Vlaamse transgender vrouw, ondanks nieuwe wet, verstrikt in administratieve mallemolen.

 

N-VA zet zich in voor holebi's & transgenders in Oost-Vlaamse Assenede.

 


Buitenlands nieuws

Homo of lesbische ouders mogen samen op geboorteakte in Israel.

 

Exorcisme op holebi's en transgenders in opmars in Indonesie.

 

1ste Mexicaans homo koppel dat erkenning huwelijk krijgt in hele land zorgt mogelijk voor openstelling alle staten.

 

Zuid-Afrika gaat homohuwelijks weigeraars bij wet verbieden.

 


Showbizz nieuws

Film Brokeback Mountain toegevoegd aan Amerikaanse Bibliotheek van het Congres

 

Ryan Murphy start organisatie die vecht tegen anti holebi & transgender politici.

 

Liefdesboodschap met vliegtuig van Ellen voor Portia mislukte hilarisch + video.

 

Joods homo koor brengt bewerking van Queen song + video.

 


Andere nieuws

Verenigde Naties brengen bijna 200 holebi & transgender vluchtelingen in veiligheid.

 

Helft mannelijke bevolking denkt dat mensen met HIV doelbewust anderen willen besmetten.

 

Populairste zoekwoorden via porno zoekrobots zijn opmerkelijk dit jaar.

 

Indiase dokter die elektroshocks aan holebi's gaf om ze te genezen gedagvaard + lijst verboden.