Je leest:

Ontroerend mooi gesprek met Vlaamse tweeling waarvan eentje transgender is.


Ze zijn geboren als eeneiige tweelingbroers. Als twee druppels water. Maar al snel bleek één van hen een meisje, gevangen in een jongenslichaam. Vandaag is Arno profvoetballer bij Sporting Lokeren en op en top een jongeman. Tweeling zus Nora is professioneel danseres, en een pracht van een vrouw op wie Lukas Dhont zijn internationaal bejubelde film ‘Girl’ baseerde. Een portret van onvoorwaardelijke liefde tussen broer en zus, eerder gebracht door de krant het Laatste Nieuws.

"Ik heb in feite nooit een broer gehad", valt Arno met de deur in huis. "Hoewel mijn zus ter wereld kwam als Aaron, gaf ze als kleuter al aan een meisje te zijn. Als haar broer maakte ik alles mee, beleefde mee de volledige transitie van jongen naar meisje. Over de film 'Girl', die op zijn zus gebaseerd is zegt hij: "De film toont mooi de tweestrijd van Nora. Mijn ouders en ik hebben alles van in het prille begin meegemaakt. Ik wéét dus hoe Nora geleden heeft, maar om dat dan op groot scherm te zien, ja dat was wel wat." Dat heeft vooral te maken met het feit dat er in de film dingen voor komen die Nora nooit vertelde aan haar broer of ouders.

Arno: "Zo zie je het personage Lara bijvoorbeeld alles wegplakken met tape. Dan pas besef je: dat deed Nora dus ook allemaal." Nora licht toe en zegt daarover: "Je wordt meester in het verstoppen van die penis: niet alleen voor de buitenwereld, ook voor jezelf. Heel mijn jeugd heb ik van alles moeten verzinnen. Want ik zag mezelf dan wel als meisje, ik had wél nog dat mannelijke geslachtsdeel. Bovendien is de danswereld, ik zat op de balletschool sinds mijn negende ook heel lichamelijk: kleedkamers, spiegels, aansluitende pakjes."

Ondanks het feit dat Arno en Nora geboren werden als tweeling broers, zei Arno eerder al "Ik heb in feite nooit een broer gehad. En dat is nog altijd het moeilijkste, want ik mis een broer. Ik heb een connectie met iemand die er eigenlijk niet is. Dat is best verwarrend en heel moeilijk om uit te leggen. Sinds ik me kan herinneren, heb ik Nora gekend als Nora. Zij zag eruit als een jongetje, maar speelde met poppen. Met Sinterklaas kreeg ik auto's en zij kreeg pareltjes. Ik heb het nooit anders geweten."

Nora: "Ik heb nooit tegen Arno of mijn ouders hoeven zeggen: ik ben transgender. Ik was gewoon een meisje. Op mijn vijfde verkondigde ik tegen de kassierster in de supermarkt: ‘ik ben een meisje.’ Nochtans stond ik daar net als Arno met een kortgeschoren kopje. Je kon ons amper uit elkaar houden.

Arno: "Je zag het wel, aan kleine dingen, je glimlach, een zekere elegantie. Dat merk je ook op oude foto's: ik was zo’n echt jongetje, jij had toen al iets vrouwelijks. Nora: "mijn ouders hadden vrij snel door hoe diep het zat. Zo kwam ik plots naar beneden in de trouwjurk van mama. Ik wilde lang haar en draaide keukenhanddoeken rond mijn hoofd die ik vastzette met een elastiek. Doorslaggevend was de keer dat mama me kwam instoppen en zag dat ik haar slaapkleedje aanhad. Ik was amper zes. Rond mijn achtste zijn we bij het UZ Gent terechtgekomen. Mochten mijn ouders er geen aandacht aan geschonken hebben? Ik weet ik niet wat er gebeurd zou zijn."

Transitie: Nora: "Vanaf mijn elfde kreeg ik elke drie maanden een spuit met puberteitsremmers. Die zorgen ervoor dat er geen mannelijk hormoon in je lichaam komt: zo kreeg ik geen baard in de keel, geen gezichtsbeharing. Op mijn zestiende volgden vrouwelijke hormonen. Ik herinner me mijn ongeduld. Ik zag Arno veranderen en groeien: die werd steeds meer een echte jongen. En ik? Ik stond stil. Op mijn zestiende had ik een kinderlichaam: geen vrouw, geen man."

De naamsverandering, van Nora: een anagram van Arno. Nora: "Ik werd gepest op school: men noemde me altijd ‘Aaronora’. Men maakte van Aaron een meisjesnaam. Ik denk dat die kinderen aanvoelden dat ik anders was. Ik heb daar nu mijn kracht van gemaakt. Nora is ook het omgekeerde van Aaron. En het staat inderdaad dicht bij Arno."

Arno: "Toen beslist was dat je Nora heette, was ik daar als een van de eersten mee weg." Nora (knikt) "Terwijl dat lang niet evident was. Elk stapje van mijn transitie was voor mij doodnormaal, maar niet voor mijn omgeving. Dat leidde tot frustraties: ik wilde thuis énkel nog ‘Nora’ horen, en ‘zij’ in plaats van ‘hij’. De rest van het gezin had meer tijd nodig om te wennen."

En toen had Arno plots een zus. Arno: "Dat was niet simpel. Het parcours van mijn zus heeft mij gemaakt tot wie ik vandaag ben. Maar uiteraard kreeg ook ik commentaar op school. ‘Je broer is een zus’ en zo. Dat deed pijn. Want ik steunde haar in alles. Terwijl ik ook nog maar een kind was dat plots met psychologen moest gaan praten over het hele transgender traject. Ik vond dat niet altijd even leuk: ik praatte liever met mama of papa dan met een onbekende die zei hoe ik hiermee moest omgaan. Pas later besef je dat al die begeleiding belangrijk is." Nora: "Ik heb lang onderschat hoe zwaar het ook voor mijn omgeving geweest moet zijn."

Arno: "De moeilijkste periode was die na de geslachtsoperatie, toen Nora achttien was. Ze keek er zelf enorm naar uit, er hing veel spanning rond die dag en tegelijk wisten we allemaal: dit is niet ‘zomaar’ een operatie." Nora: "Dat is zo. Ik heb ook veel complicaties gehad." Arno: "Ik zie me nog aankomen in dat ziekenhuis. De dokter komt buiten. De chirurg volgt. Je voelt: er is iets niet goed. En dan zie je je zus daar liggen, volledig onder de morfine, op het randje van de dood. Het is dan dat je beseft hoe, tja, hoe graag je je zus ziet."

Nora: "(ontroerd) "Ik vind Arno, goh, ik ben zo trots op hem. Hij is het toppunt van ‘man-zijn’ en zijn steun is zo onvoorwaardelijk. Tegen andere mensen zegt hij: ‘dat is mijn zús.’ En hij klinkt daarbij soms zekerder van zijn zaak dan ikzelf. (lachje). Soms zeggen mensen: ‘je bent heel moedig geweest.’ Maar dan zeg ik altijd: ‘ik ben niet moedig geweest. Ik heb vooral de juiste ondersteuning gehad.’ Van Arno en mijn ouders. Dit kan je onmogelijk alleen." Arno: "(richt zich tot Nora). "Wij praten hier met elkaar niet zoveel over, hè? Daarom heb ik zo hard uitgekeken naar het interview. Weet je, ik heb me vroeger veel te vaak iets aangetrokken van de mening van anderen: Oei, wat zal die zeggen? Wat zullen ze denken? Ik wil daar geen energie meer in steken. Altijd zullen er mensen zijn die het niet begrijpen."

Nora over de laatste ingrepen: "De operatie zelf is goed verlopen, maar omdat ik vroeg met puberteitsremmers begonnen ben, was de penis niet volgroeid en was er dus niet veel materiaal om de vagina mee te creëren. Daarom gebruiken ze een deel van de darm. Daardoor duurde de operatie ook langer, terwijl mijn benen in beugels lagen; ik heb dan een compartimentsyndroom gekregen. Bijna was ik verlamd of mijn benen kwijt. De kans was reëel dat ik nooit nog kon dansen. Maar kijk."

Arno: "Nu ga je daar licht over, maar dat was zó ernstig. Hoe jij daaruit gekomen bent! Hoe je gevochten hebt! Dat is mijn dagelijkse inspiratie om de lat altijd hoog te leggen voor mezelf. Na de operatie zeiden ze: ‘Nora, je zal niet meer op niveau kunnen dansen.’ Vandaag sta je op het podium als hedendaagse danseres. Ongelooflijk." Nora: “Bij zo’n operatie kan er altijd iets fout lopen. Ik had op voorhand tegen mijn ouders gezegd: ‘Als het misgaat, maken ze hun werk af, want ik ga niet als jongen de kist in . Zo wil ik niet doodgaan. (stiller) Sorry. Het is lang geleden dat ik daaraan gedacht heb." Arno: "Hier (geeft een zakdoek. Als je zó’n groot verlangen hebt om iets te bereiken, dan lukt alles. Als ze me vragen wie mijn idool is, zeg ik: ‘mijn zus.’ Al zeg ik dat veel te weinig."

Nora: "We zeggen sowieso te weinig hoe hard we naar elkaar opkijken. Voor jou is het niet makkelijk geweest: je was bij alle belangrijke beslissingen, je hebt alle moeilijke periodes gekend. En toch was je sterk genoeg om te voetballen op topniveau en om een zaak als diëtist uit te bouwen. We moeten er niet over liegen: er is veel aandacht naar mij gegaan." Arno: "Als kind was ik daar niet bewust mee bezig, maar ergens zat in mijn hoofd: Nora heeft het moeilijk en mama en papa zorgen voor haar, dus ik zal me wat afzijdig houden. Misschien komt het ook door het feit dat we een tweeling zijn: Nora is mijn andere helft. Als zij niet gelukkig is, ik ook niet."

Hoe loopt jouw voetbalcarrière? Arno: “Ik heb intussen zestien matchen in eerste klasse gespeeld, ik heb een selectie bij de belofte van de nationale ploeg. Ik ga keihard voor alles. Altijd voor honderd procent. Dat heeft Nora me geleerd. Als ik haar doorzettingsvermogen en kracht zie? Dan heb ik geen excuus om niet te trainen. Ik train zelfs op mijn vrije dagen en in mijn kamer. Nora en ik zijn heel ambitieus. Misschien té. We willen veel. Zien alles groot. We hebben een fantastische opvoeding gehad." Nora: "Onze papa zegt: ‘If you dream it, it can be done, but you have to work hard for it"

Arno: "Hij is streng, maar correct. Hij kent niks van dans, maar Nora heeft het mogen horen, hoor. Hij weet veel van voetbal, dus de ritjes naar huis waren niet altijd even plezant. Mama was en is de zorgdragende. Waardoor papa zegt: ‘Je legt er te veel eieren onder."

Nora had een moeilijke tijd in de balletschool van Antwerpen, hoe kijkt ze daar op terug? Nora: "Vooral niet als slachtoffer. Ik héb de grenzen toen uitgedaagd: als transgender naar een strikte balletschool. Ik heb uiteindelijk drie jaar in Engeland gestudeerd, ben afgestudeerd met grote onderscheiding. Nu doe ik in Duitsland hedendaagse dans."

Arno, hoe kijk jij vandaag naar je zus? Arno: "Eerlijk? Het gemis van een broer blijft. Al weet ik dat ze dat niet zo leuk vindt. (lachje) Maar soms denk ik nog altijd: hoe zou het zijn met een broer? Zouden we vaker dingen samen doen? Naar het voetbal gaan? Los daarvan: Nora is een prachtige vrouw. Ze is mijn grote voorbeeld. Ik zet haar op een piëdestal. Ik stoef tegen iedereen over mijn zus."

Nora is inderdaad op en top vrouw, hoe blij was ze toen ze eindelijk borsten kreeg? Nora: "Als danseres wilde ik vooral geen grote borsten. Ik wilde borsten van mezelf, en die kreeg ik dankzij vrouwelijke hormonen. Ik heb mijn lichaam zien veranderen, tussen mijn zestiende en achttiende. Al ging dat heel langzaam." Arno: "Ik herinner me je ongeduld voor de spiegel: ‘dat gaat zo traag, ik zie geen ronding, er verandert niks.".?

Nora: "Terwijl ik nog maar een week die pilletjes aan het nemen was. (lacht) Toen er toch borsten kwamen, klopte mijn lichaam met hoe ik me voelde. Maar het duurt nog veel langer voordat je hoofd klikt met je lichaam: body en mind lopen naast elkaar. Als ik naar mijn handen kijk, zie ik nog altijd mannenhanden, snap je? Dat zit in mijn hoofd geprent." Arno: "Ik denk dat je dat nog lang zal hebben. Je wil je voor een stuk wat bewijzen naar de buitenwereld: ‘Ik bén een vrouw, ook al lijkt mijn duim op die van een jongen."

Nora: "Ik geef het niet graag toe, maar je hebt gelijk. Daarom wilde ik er eerst niet voor uitkomen dat ‘Girl’ op mijn verhaal gebaseerd is: omdat mensen dan met een vergrootglas naar mijn lichaam gaan kijken. Het hele ‘Girl’-proces heeft geholpen om ook aan mezelf toe te geven: ik ben als transgender geboren, niet als meisje, en dat is oké. Dit voelt als een keerpunt. Een moment om los te laten. Transgenders zijn geen circusattractie. Ik hoop dat ‘Girl’ dat beeld mee doorprikt. Want fysiek is het redelijk ‘simpel’: van penis naar vagina, punt. Het psychologische aspect ligt zoveel dieper."

Nora: "Het fysieke herstel is best zwaar. Maar jaren wachten op de operatie was dat evenzeer. Je bent zo gefrustreerd dat die penis er nog hangt. Ik heb vaak een scheermesje in mijn hand gehad in de badkamer. (pauzeert) Toen ik achttien was en de operatie naderde, dacht ik: nu zal ik me nog méér vrouw voelen. Maar dat was niet zo, omdat ik me altijd al vrouw gevoeld heb. Ik weet nu: ik zal áltijd transgender zijn. Elke stap van mijn leven. Als ik een relatie aanga. Of het feit dat ik geen kinderen kan krijgen. Dat accepteren is een must, voor ik verder kan."

Seksuele geaardheid. Het personage in 'Girl' twijfelt over haar geaardheid. Sommige transgenders zijn heteroseksueel andere zijn homo lesbisch of biseksueel. Nora: "Ik twijfel niet. Al van toen ik klein was, zei ik: ik wil later geen relatie. Vandaag zeg ik: ik ben hetero, ik val op jongens, maar ik zal het andere niet uitsluiten. Ik val op mensen. Mijn voorkeur gaat uit naar mannen, dat wel."

Moet je dan snel vertellen dat je transgender bent? Nora: "Ik vind niet dat ik me aan iemand moet verantwoorden. Ik heb één relatie gehad toen ik achttien was. Die jongen wist het en dat lukte goed. Nu wil ik eerst iets opbouwen: ik wil dat ze kennismaken met míj voor ik het vertel. Heel vaak zeggen mensen, als ze erachter komen: ‘Je hebt geluk dat je er goed uitziet.’ Een goed bedoeld compliment, maar het breekt mijn hart. Moeten we er goed uitzien om aanvaard te worden? Het gaat totaal niet om uiterlijk!"

Krijg je soms intieme vragen Nora: "Absoluut. De meest gestelde vraag is: ‘Kan je een orgasme krijgen?’ Ja, dus. Ik ben geen preutse." Arno: "Het is juist een compliment voor de chirurg, dat je kan zeggen: het werkt! (lacht). Nora: "Alles werkt. Seksueel getinte vragen vind ik minder erg. We zouden daar opener over moeten praten, toch?"

Arno, jij hebt een leuke vriendin. Wellicht gun je je zus evenveel geluk, maar weet je dat het zoveel complexer is. Arno: "Zeker. Nora zet altijd een muurtje op. Onbewust doet ze te hard haar best: ‘Ik ben een meisje en er is niks mis.’ Die bewijsdrang is enorm groot, en stoot jongens af." Nora: “Héhé, ik krijg wel voldoende aandacht van jongens, hoor!" (lacht) Arno: "Daar twijfel ik niet aan. Maar ik denk niet dat je al klaar bent voor een serieuze relatie. Net omdat je nog te veel afstand houdt. Wat uitgaan, flirten en zeveren: dat is leuk. Maar zodra je met iemand je leven wil delen, wordt het moeilijk, jammer genoeg."

Nora: "Ik denk al snel: waarom ik? Als je de keuze hebt tussen een normale vrouw en mij? Waarom zou iemand verliefd worden op mij als je een niet-transvrouw kan krijgen?" Arno: "Kijk. Zo duw je dus alle jongens weg." Nora: (zucht) "Ja, liefde. Relaties. Dat is een van de grootste punten waar ik mee strijd. Ik weet dat er heus wel mensen zijn die ervoor openstaan. In mijn hoofd blijft het zo ingewikkeld. Ik ga altijd anticiperen." Arno: "En dat is nu precies wat je níét moet doen: denken van: wat als dit, of wat als dat?".

Nora: "Vergeet niet dat ik ook al getekend ben. Ik heb één keer een jongen gekust op de Gentse Feesten. Die kwam daarna pas te weten dat ik transgender ben, en heeft me een paar lelijke berichten gestuurd. Dat ik een schande was voor de maatschappij. Uiteraard hoop ik dat er iemand rondloopt voor me. Maar ik wil niet te rap verliefd worden. De kans bestaat dat die persoon er niet mee om kan." Arno: "Dat komt wel in orde, zus."

Als er ooit een passeert, zal je broer hem willen goedkeuren. Nora: "Dat doet hij nu al. En soms zegt hij dan streng: ‘vergeet het maar.’ Ik vraag ook altijd om het niet tegen mama en papa te zeggen, maar wat doet hij?" Arno: "Héél subtiel iets laten vallen, ’s avonds aan tafel: ‘Zeg, Nora, moet jij niks vertellen?" (lacht)??.

Ziet Nora zich als rolmodel? "Ik wil dat eigenlijk niet zijn. Natuurlijk hoop ik jongeren te inspireren, maar mijn verhaal is niet hét verhaal. En naast transgender ben ik ook gewoon een mens, een zus, een dochter, een danseres, een jonge vrouw. En ik heb alle recht om hier te zijn." Waarna ze verder gaat over haar broer:

Nora: "Mijn broer is een straffe gast. Het gevoel dat hij me altijd heeft laten zijn wie ik ben: dat geeft zoveel warmte. Veiligheid. Arno is het perfecte broertje: hij is éen centimeter kleiner. (lachje) We lijken op elkaar, maar we verschillen enorm: ik ben de avontuurlijke losbol, hij is rustiger. Arno is lief en zorgzaam. Hij zou zichzelf daar wel eens durven in te vergeten. Ik wil vandaag graag een dankjewel uitspreken." Arno:"Stil". Nora: "Dank je wel, broertje. Ik zeg dat niet genoeg."

Arno: "Ik hoef geen dank. Er zijn drie redenen waarom ik hier graag ben: omdat ik weet hoeveel transgenders vechten tegen donkere gedachten. Als één iemand dit leest en er kracht en inspiratie uit haalt, is dat fantastisch. Twee: om te tonen dat ik jou steun en er altijd voor je zal zijn. En drie: omdat ik nooit van mijn leven nog hoef te verstoppen dat jij mijn zus bent. En wat voor een."

De film ‘Girl’ kreeg in Cannes de Queer Palm, de prijs voor de beste film met thema's over homoseksualiteit en transgenderisme. En acteur Victor Polser, 15, werd in Cannes bekroond met de Prijs voor Beste acteerprestatie voor zijn hoofdrol in de film. Verder won de film ook al de Prix Fipresci internationale filmrecensenten, en de Caméra d'or voor beste debuutfilm. De film 'Girl' speelt momenteel ook in de Belgische bioscoopzalen.
LEES OOK
HET VERHAAL VAN NORA DIE INSPIRATIE VORMDE VOOR DE FILM GIRL

Bron: hln.be & holebi info

Dit bericht is gepost op 22 October, 2018 en 1854 keer gelezen.




Holebi Gids

Uitgaan

23 november 2018 - Fever Friday
23 november 2018 - Boots Anniversary 4
24 november 2018 - Sing For Life
24 november 2018 - Sinful Saturdays
24 november 2018 - Funky Party
24 november 2018 - 21 Years Red&Blue
30 november 2018 - Sinful Saturdays
01 december 2018 - Female Fever
01 december 2018 - Le Zoo
01 december 2018 - HIM House of Boyz

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen

Binnenlands nieuws

1ste Afterwork voor LGBTQIA-gemeenschap in Brussel, met als doel vrouwen aan de top.

 

Belgie schrapt samenwerking met Tanzania om schending holebi & transgender rechten.

 

Geen straf voor man uit Tongeren die ex vriend besmette met Hiv.

 

Boycot tegen film Girl, ook in ons Belgen landje zijn sommige transgenders niet blij met de film.

 


Buitenlands nieuws

7 koppels van holebi & trans groep binnen Migrantenkaravaan gehuwd in Tijuana.

 

Ondanks weinig gelijke rechten keurt San Marino Civil Unions wet goed.

 

Wetgevers van Costa Rica krijgen 18 maanden om homohuwelijk te legaliseren.

 

2 Nederlandse ziekenhuizen starten met draagmoederschap voor homo koppels.

 


Showbizz nieuws

The Simpsons: Marge & Homer gaan Drag Queen toer op met RuPaul + 2 video's.

 

Biseksuele actrice kreeg geen holebi rol omdat ze er niet genoeg 'zo' uit ziet!

 

Actrice Rose McGowan: ook tal van holebi's & transgenders zijn MeToo slachtoffer.

 

Kwam Jaden Smith zopas uit de kast? + video.

 


Andere nieuws

Canadese staat wil erkenning genderidentiteit afschaffen.

 

Zo goed als geen straf voor 18-jarige Nederlander die jonge Belgische homo in elkaar sloeg.

 

Nederlandse Transgender organisatie niet blij met de film Girl.

 

Grote bedrijven blijken zowel pro als anti holebi & transgender politici te steunen.