Je leest:

Bijna 50 jaar als homo in Nederlandse religieuze hel, zijn verhaal...


Bijna vijftig jaar zat Wim noodgedwongen in de kast, als gay in een zwaar-christelijke omgeving. Nu vertelt hij zijn verhaal, want het schiet nog steeds niet op met de emancipatie van homo’s in de kerk. ‘Voor mijn gevoel had ik beter dood kunnen zijn.’

Nog steeds zijn er herinneringen waar Wim liever niet over lijkt te praten. Dan raffelt hij de woorden af, kijkt even weg, maakt in gedachten een klein sprongetje en pakt zijn verhaal een paar momenten verder weer op.

Achtenveertig jaar lang was het zijn natuur níet te vertellen wat hij dacht, wat hij voelde, wat hij wilde. Wim was homoseksueel in een wereld waarin homoseksualiteit niet bestond. "Als kind kende ik het woord niet eens, er werd gewoon niet over gepraat."

Het moment waarvoor hij zijn hele leven bang was de onthulling van zijn geheim ligt nu zes jaar achter hem. Achteraf bracht het veel goeds - ‘eindelijk hoef ik niet meer iemand anders te zijn’. Maar voor het zover was, raakte hij alles kwijt. Hij dacht aan zelfmoord. "Dan stond ik op het punt al mijn medicijnen door te slikken, en adieu. Waar is God, dacht ik? Waarom helpt hij me niet?"

Nu vertelt hij zijn verhaal. Dat is nodig, merkte hij deze maand opnieuw. In een paar weken tijd besloten de ChristenUnie, het Reformatorisch Dagblad én de Protestantse Kerk in Nederland dat er niets verandert aan hun homostandpunt. Ze blijven verschil maken tussen homo’s en hetero’s. "Het is enorm pijnlijk als mensen, om welke reden dan ook, buitengesloten worden. Dat is mij al zo vaak overkomen." Wim is niet zijn echte naam, die wil hij niet in de krant. Niet omdat hij zich geneert: al eerder vertelde hij over zijn verleden, bij de podcastserie Anoniem Intiem van Omroep Gelderland. Hij wil echter voorkomen dat zijn moeder en zijn kinderen wéér geconfronteerd worden met het oordeel van de omgeving. Dat oordeel is streng.

Wim is zo’n jongen die op de verkeerde plaats is geboren. Gay in een dorpje op de Veluwe, hart van de bible belt. Twee linkerhanden, maar leerling op de LTS, want hij mag niet doorleren. Een anekdote. De 17-jarige Wim en zijn vader in de auto, na een bezoek aan het ziekenhuis. Bij de jongen is een hernia geconstateerd, opereren is noodzakelijk. "ik liep krom, had uitvalverschijnselen. Op de terugweg heeft mijn vader alleen maar gescholden. Dat het veel te veel geld kostte, of ik dat wel snapte." De familie is niet verzekerd, uit overtuiging. Het gezin is lid van de Gereformeerde Gemeente in Nederland. Een orthodoxe kerk, heel groot ook, nog steeds.

Zijn eerste seksuele ervaring heeft hij met een neef. Wim is 10, de neef net volwassen. "Het bleef bij zoenen en oraal. Je zou het misbruik moeten noemen, inderdaad. Het klopt van geen kanten. Maar ik heb er nooit last van gehad. Ik vond het fijn, maar wist dondersgoed dat het niet openbaar moest worden. Het duurde zes jaar. Toen trouwde hij met een vrouw. "Ja, het was heel moeilijk. Dat kwam ook door thuis. Het was allemaal koel en koud, en dat met mijn neef voelde als liefdevolle aandacht." Wim avonturiert nog wat met een buurjongen, maar stopt zijn gevoelens daarna in de kast. In 1985 komt zijn vrouw op zijn pad. "Een correspondentievriendin van mijn zus. Er ontstonden toch wel gevoelens. Zij was bam, helemaal in de gloria, zei ze later. Daar ben ik toen maar in meegegaan."

Wat volgt is ‘een klotehuwelijk’en ‘zeker niet alleen door mijn geaardheid’. Van zijn bruiloft herinnert hij zich niets. Hoe de seks was? "Meer een verplichting dan echt. Als het er was, was het puur lichamelijke opwinding. De kinderen zijn in elk geval niet door de ooievaar gebracht." Wanneer hij ontdekte niet genoeg te hebben? "Vrij snel. Het begon als zij naar bed was. We hadden een UPC-themakanaal met porno. Ik keek naar de mannen en bevredigde mezelf. Ik had geen seks met mannen. Dat heeft geduurd tot 2008, 2009, zoiets. Bijna 25 jaar."

Er was geen geluk, alleen een hel. "Voor mijn gevoel was er geen uitweg. Ik zat heel diep, maar kon het met niemand delen. Ik was teruggetrokken, had geen vrienden. Niet om zielig te doen, maar ik kan niet zeggen dat ik ooit gelukkig was." Rond de eeuwwisseling treedt hij in een ondersteunende functie in dienst van de kerk. De dominee is zijn buurman. Het is een mildere kerk dan die van zijn ouders, maar voor zijn geaardheid is geen plek.

In 2008 bezoekt Wim voor het eerst een ontmoetingsplaats voor homo’s, langs de snelweg. "Ik ben op de fiets gestapt, met lood in de schoenen en trillende knietjes. Ik zag auto’s het paadje op gaan. Ik ging heel nieuwsgierig dichterbij kijken. Het waren twee mannen, misschien wel meer. Ik ging meedoen. Alles viel op zijn plek." Hoe reed je naar huis? "Met een enorm schuldgevoel. Richting vrouw, kinderen. En God. Ik wist zeker dat ik in zijn ogen alles verkeerd deed, net als in de ogen van mijn vader. Ik had misschien geen keus, maar dat vond ik geen excuus. Ik had uit het huwelijk moeten stappen. Dat lef had ik niet."

En toen ontdekte zijn dochter alles. "Het was in 2011. We hadden een grote woonkeuken, daar stonden twee computers. Daar zat ik ’s avonds te zoeken en te doen. Ik wist niet hoe ik de geschiedenis moest wissen. Mijn dochter ontdekte waar ik mee bezig was. Toen mijn vrouw me ermee confronteerde, was het alsof de grond onder mijn voeten wegzakte. Ik had voor mijn gevoel beter dood kunnen zijn." De dominee wordt ingelicht en scheldt Wim de huid vol. Het stel gaat in (christelijke) therapie. "Het ging alleen maar over wat ik haar aandeed. Nooit was er ruimte voor mijn gevoel." Weglopen doet hij niet. "Er was geen alternatief."

Wim belooft beterschap, maar valt al snel terug. Wéér worden zijn uitstapjes ontdekt, in september 2012. Nu volgt een definitieve breuk. Iedereen krijgt het te horen, ook de kerk waar hij nog steeds werkt. Wim wordt eruit gebonjourd. "Dat dossier, er stond geen woord in over mijn geaardheid. Ik functioneerde niet, had dit en dat fout gedaan. Ik was er helemaal kapot van. De hele zooi was stuk. Van de ene op de andere dag was ik alles kwijt."

"Inmiddels zie ik twee van mijn drie kinderen weer. Bij mijn moeder van 84 mag ik langskomen – maar alleen. Mijn vriend mag niet mee. Mijn zeven broers en zussen accepteren mijn geaardheid en mijn relatie niet. Uit de kerk accepteert één stel mij en mijn relatie. Alle anderen niet." Wim heeft nu een vriend, iets wat hij nooit had gedacht te kunnen ervaren. "Ik had na de scheiding oprecht het idee dat God mij vroeg alleen te blijven. Dat ik homo was, daar kon ik niks aan doen, maar als je praktiserend homo was, was je rijp voor de hel. Later ben ik daar anders over gaan denken. Maar in de tijd van de zelfmoordgedachten vocht ik alleen maar met God en mezelf. Voor mijn gevoel was er een zwarte toekomst. Het heeft veel strijd gekost."

Als je kijkt naar de kerk en homoseksualiteit. Verandert er iets? "Binnen sommige gemeenschappen niet. Dat vind ik heel triest. Ik was niet de enige die het in het geniep deed. Ik zag op de parkeerplaats meerdere mannen uit de kerk. Je schrikt je het apelazarus. Een van hen heeft een eigen zaak. Die wordt tot de grond toe afgebrand, als het naar buiten komt. Die kan nóóit uit de kast komen." Als jij in je kerk al drie of vier mensen kent, zijn er duizenden in heel Nederland. "Ja, dat kan goed. Mijn oproep aan de kerk: besef nou dat God ons heeft geschapen zoals we zijn. Hij wil dat we van onze naaste houden als van onszelf. Hoe kun je dan je naasten veroordelen? Dan houd je ook niet van jezelf. Maar sommige mensen zijn heel makkelijk. De bijbel in de hand, en maar slaan."

volledige overname via bron: www.ad.nl/ @ journalist: Sander van Mersbergen

Dit bericht is gepost op 05 December, 2018 en 3753 keer gelezen.




Holebi Gids



Uitgaan

23 augustus 2019 - Fever Friday
24 augustus 2019 - Sinful Saturday
24 augustus 2019 - Boots Club
24 augustus 2019 - Sharon O Love Live
24 augustus 2019 - Los Ninos
30 augustus 2019 - Suave Mente
30 augustus 2019 - Fever Friday
30 augustus 2019 - Smooch - Tropicalia
31 augustus 2019 - Revelation
31 augustus 2019 - Sinful Saturday

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen


Adverteren op holebi.info ?

Binnenlands nieuws

Dringend nood aan Belgisch wettelijk kader voor draagmoederschap + 2 video's.

 

Nieuw Vlaams transgender boek: De Weg Naar Mezelf, van Nora Monsecour.

 

Sam Bettens, ooit gehuwd met een man en compleet in de war + video.

 

Onderzoek Universiteit Hasselt: transgenders krijgen minder pensioen.

 

Belgische voetbalclub moet zich verantwoorden wegens homofobe gezangen.

 


Buitenlands nieuws

Homofobe vandalen vernielen Duits holebi & trans herdenkingsmonument + info wereldwijde herdenkingsmonumenten.

 

Haatboodschap op een regenboog zebrapad in Canada.

 

Steun voor Trump van Republikeinse holebi & trans groep zorgt voor opschudding en onbegrip.

 

Eerste permanent Regenboogzebrapad in Londen is een feit.

 

Weigeren pro homohuwelijkstaart komt voor Europees Hof voor de rechten van de Mens.

 

Trump administratie komt met zoveelste anti holebi wet.

 


Showbizz nieuws

Regisseur Jayro Bustamante: Elk geloof haat holebi's, een relaas rond zijn 2de film.

 

Regisseur producer wil graag meer oudere lesbische vrouwen in films en series.

 

Gordon uit afkickkliniek, de moeilijkste tijd begint nu.

 

Actiefiguurtje van tenniskampioen en lesbische pionier Billie Jean King.