Holebi’s in het Midden-Oosten willen vrij zijn, niet westers



Zopas in Mo magazine een artikel met de getuigenis van Yasmina een lesbienne uit Libanon. Hier onder enkele willekeurige passages uit het hele (grote) artikel. Onderaan een link om door te klikken naar het hele verhaal in de juiste volgorde.

"Ik ben een lesbische vrouw. Ik leef samen met mijn vriendin in Libanon, in een andere stad dan die van mijn ouders. Mijn familie weet van niets maar ik heb me wel geout in mijn entourage en mijn nabije omgeving. Ik ben altijd voorzichtig, maar toch laat ik van me horen. Ik ben activiste en kunstenares, ik werk samen met NGO’s, ik ondersteun holebi & transgender rechten, maar doe dat anoniem.

Ik kom uit een moslimmilieu, en ook al is mijn familie niet heel gelovig, toch ben ik terughoudend. Als mijn ouders alleen zouden wonen, ver weg van de gemeenschap die hen omringt, dan zou ik misschien met hen kunnen praten, maar zolang ze in hun stad wonen, denk ik er niet aan. Dat kan ik hen niet aandoen.

In de westerse wereld is coming-out verbonden met moed. Het vergt moed om in opstand te komen tegen de wereld, om mondig te zijn en voor je rechten te vechten. Ook wij in Libanon zijn veerkrachtig en levenslustig. Toch durven veel mensen hier niet uit de kast te komen. Komt dat door een gebrek aan moed? Nee, integendeel!

Als ik zou beslissen om mijn coming-out in Libanon te doen, dan zou ik eerst en vooral buiten de wet staan. De Libanese grondwet verbiedt elke seksuele daad die als “tegennatuurlijk” wordt beschouwd. Homoseksuele liefdesdaden worden door rechters als illegaal beschouwd. Pas in 2019 sprak een rechter zich voor de eerste keer uit ten gunste van twee homoseksuelen; hij was van mening dat hun relatie niet in tegenspraak was met de natuur. Jammer genoeg is dat een uitzonderlijke zaak want in werkelijkheid blijft artikel 534 uit het strafwetboek bestaan en wordt het ingezet om de holebi en transgender gemeenschap te vervolgen.

Zelfs wanneer ouders bereid zijn om de seksuele voorkeur van hun kinderen te aanvaarden, wordt de situatie bemoeilijkt door de vermenging met de religie, die dreigend en dominant is. Ook ouders die niet praktiserend gelovig zijn maar in hun gedachten altijd een plaats voorbehouden voor God, maken zich zorgen over de onvermijdelijke dag des oordeels.

Vandaag staan queers in de Arabische wereld voor een dilemma. De Arabische cultuur en de manier waarop de sociale omgang geregeld is, zijn sterk gericht op de familie, in tegenstelling tot de grote westerse voorbeelden van vrijheid van identiteit waar ook wij ons aan willen spiegelen. Dat maakt het niet makkelijk.

Een coming-out in het Midden-Oosten of in een land waar religie nog zo sterk verankerd is in de sociale structuren is niet enkel een individuele daad. Mensen worden beschouwd als het verlengstuk van hun familie en haar eer. Die verantwoordelijkheid geeft “uit de kast komen” een heel andere betekenis. Aangezien “gay zijn” beschouwd wordt als een zonde, worden de ouders gezien als de dragers van slecht zaad. Wanneer ontdekt wordt dat een familielid zich als holebi of transgender uit dan is in de ogen van de gemeenschap de hele familie schuldig aan die daad.

Als daad van liefde voor hun familie beslissen veel holebi's en transgenders in het Midden-Oosten om zich niet te outen. Of sommigen zoeken naar een tussenweg: enkel voor de familie blijven ze in de kast, terwijl ze toch actief ijveren voor de holebi en transgender rechten in eigen land.

Dit is slechts één heel klein deel van een groter artikel. Om alles te lezen => Klik hier

LEES OOK
VLAAMSE JAOUAD ALLOUL MAAKTE VOORSTELLING OVER HOMO & MOSLIM ZIJN + VIDEO - 2019
TRANSVROUW VERKOZEN ALS RAADSLID IN MOSLIM LAND - 2019

Bron: mo.be

Dit bericht is gepost op 30 March, 2020 en 3029 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: