Holebi zijn in het leger: het verhaal van een Belgische homo commandant.




Recent werd in de Verenigde Staten de wet die homo's en lesbiennes openlijk in het Amerikaanse leger verbied opgeheven. De Don't Ask, Don't Tell wet werd in 1993 onder president Clinton ingevoerd. Het betekende dat holebi's niet openlijk mochten dienen in het leger, wanneer het uitkwam werden ze ontslagen. Ruim 13.000 militairen werden op deze manier uit het leger gezet. In ons land hebben holebi's in het leger hun seksuele geaardheid nooit moeten verstoppen. Maar toch blijft het ook bij ons een taboe, dat zegt commandant Joris Gilleir (foto links), 42, zelf getrouwd met een man in weekblad Dag Allemaal.

Volgens Joris is uit de kast komen erg belangrijk. 'Het is de enige manier om te tonen dat er niks mis is. Je kan er niks aan doen, het is hetzelfde als dat je van tomaten houdt of niet.' Joris koos al op zijn achttiende voor het leger, naar eigen zeggen omdat hij een echte man en vooral ook hetero wilde worden. Want ook al wist hij al rond zijn tien, elf jaar dat hij op jongens viel, toch hoopte hij dat het leger hem zou 'genezen. 'Ik dacht dat ik mijn geaardheid, ook voor mezelf kon wegsteken door op te gaan in een échte machowereld, maar zo werkt dat natuurlijk niet.'

En juist omdat hij zijn geaardheid wegstak was Joris niet bang voor negatieve reacties. 'Ik dacht ik ga in het leger en ik word vast wel hetero. Maar op zeker moment heb ik mijn homoseksualiteit toch aanvaard, maar ik had nooit gedacht dat ik me tegenover mijn collega's zou outen. Want daar was ik wél bang voor, bang om door de groep verworpen te worden, bang om geen carrière te kunnen maken.'

Joris kon het niet langer verzwijgen. Zijn collega's stelde steeds meer persoonlijke vragen en begonnen zich al af te vragen of er iets mis was met hem, hij was tenslotte al dertig én vrijgezel! 'Dan beginnen mensen te roddelen en gaat het alleen maar tegen je werken als je in de kast blijft. Ik wou uiteindelijk ook gewoon openlijk mezelf kunnen zijn.' Joris is wel op een opmerkelijke manier uit de kast gekomen. Hij vertelde het gewoon in de media. In 2005 woedde er een hevig debat over het adoptierecht voor homo en lesbische koppels. 'Toen heb ik mijn verhaal gedaan omdat mijn echtgenoot en ik ook graag een kind wilden. Ondertussen hebben we een dochtertje Louve, 2. Iedereen op het werk las die interviews en zo zijn ze het te weten gekomen. Het vroeg wel moed, want de kans bestond dat ik een grote vijandigheid moest trotseren.'

Wanneer Joris voor vier maanden in het buitenland zit dan leven de jongens en mannen 24 uur op 24 samen. Op sommige momenten worden er dan moppen getapt, ook over homo's. 'Als het onderwerp op tafel kwam, werd er altijd heel negatief over gedaan: homo's waren pervers, konden maar beter geen seks hebben. Kussende mannen zijn een slecht voorbeeld voor kinderen. Dat soort dingen. Voor mij was het heel moeilijk. Ik had me nog niet geout dus ik kon niet te fél in de verdediging gaan, want dat zou opvallen. Ik deed dan maar gewoon mee.' En dan is het natuurlijk niet verwonderlijk dat mensen in de kast blijven en angstvallig hun geaardheid voor zich houden. Maar was dat ook terecht? Hoe ging het toen bekend werd dat Joris homo is. 'De meeste collega's waren opgelucht, omdat ze eindelijk een antwoord kregen op hun vragen en twijfels. Ze waren blij: 'oef, is het dat maar!'. Maar er zijn altijd uitzonderingen, één of twéé collega's wilden mij opeens niet meer groeten of mij een hand geven. Voor bepaalde mensen blijft het nu eenmaal moeilijk om te aanvaarden dat er holebi's in het leger zitten,'

Joris gaat verder: 'Nu, het Belgische leger pakt dat heel goed aan met het diversiteitbeleid. Er bestaat ook een Algemene Inspectiedienst waar militairen openlijke discriminatie kunnen aanklagen. Dat vind ik heel belangrijk, want zulke maatregelen maken het voor holebi's gemakkelijker om uit de kast te komen.' Het leger is nog altijd een machowereld maar er lijkt verandering op komst. 'Er is een evolutie ja. Ik werd nooit geschoffeerd of gepest. Maar ik hoor natuurlijk niet wat er achter mijn rug wordt gezegd. nog een andere vraag die blijft is: 'Kunnen homo's in het leger carrière maken?'. Ik zou op dit moment al de graad van majoor kunnen hebben, maar mijn kandidatuur is al vier jaar niet in aanmerking genomen, terwijl collega's wél al gepromoveerd werden. Nu, de conjunctuur is wel heel slecht. Maar kan er ook homofobie in het spel zijn? Dat zal ik nooit weten. Maar ik ga er vanuit dat het er niets mee te maken heeft, maar ik stel me die vraag toch wel. Het lijkt allemaal zo mooi in België: holebi's hebben dezelfde rechten als iedereen, maar er zullen altijd mensen zijn die het niet plezant vinden dat wij bestaan. En daar zijn we soms het slachtoffer van. Daarom denk ik wel eens: misschien had ik het toch niet moeten zeggen.'

Maar eens dat je dan uit de kast bent moet je jezelf als holebi bijna dagelijks blijven outen. 'Als je nieuwe mensen ontmoet, stelt de kwestie zich weer opnieuw. Weet hij het of niet? Het is elke keer weer een stap in het onbekende, want je weet nooit hoe iemand zal reageren. En op een bepaald moment moet je het wel zeggen want anders komen er vragen zoals: En je vrouw?. Dan antwoord ik gewoon: Ik heb geen vrouw. Ik heb een echtgenoot. Dat snoert hen dan vaak wel de mond, (lacht). Zijn er nog homo's in ons Belgische leger? Waarschijnlijk wel al lijkt het er eerder op van niet. 'Ik ken er geen enkele, terwijl ik zeker weet dat er nog moeten zijn. Ik ben zowat de enige homo in het Belgische leger die zich zo publiekelijk out. Het blijft hoe dan ook een taboe.'

Ingrid Baeck, woordvoerster van Belgisch Defensie reageert: 'Er zullen inderdaad altijd collega's zijn die een probleem hebben met holebi's. Maar het gaat over een heel kleine minderheid. Er zijn eenheden met een heel mannelijke cultuur en daar ligt het iets moeilijker. Daar wordt er ruwer mee omgesprongen en zal er wel eens een grap over gemaakt worden. Maar bij mijn weten zijn er nooit klachten of incidenten geweest. Vanuit het beleid is men ook zeer tolerant tegenover holebi's. je zal nooit een chef horen zeggen dat hij geen homo's in zijn eenheid wil. Integendeel. Dat is geen enkel probleem. Het Belgische leger heeft nooit een wet gehad die holebi's verbood hun geaardheid te uiten zoals in Amerika. Cijfers over het aantal holebi's in het Belgische leger zijn er niet. Niemand moet bij ons zijn geaardheid op een document invullen. Maar bij het leger vind je een doorsnee van de maatschappij terug, dus als één op de tien holebi' is, zal dat binnen defensie niet anders zijn.'

Eerder kon je bij ons lezen:
Binnen 60 dagen mogen ook holebi's het land verdedigen, met dank aan Obama.




holebi info eigen berichtgeving.

Dit bericht is gepost op 21 August, 2011 en 6445 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: